Hepimizin içinde gömülü karanlık yerler vardır.
Ve ben kendiminkini...
Irak'taki savaşta buldum.
İçimde var olduğunu hiç bilmediğim bir yer.
Dünyanın en korkulan teröristine dair takıntımın beni sürüklediği bir yer.
Beni elçisi olarak seçecek adamın.
SAVAŞ SADECE ÖLENLER İÇİN BITER
KÜRT CEPHE HATTI ŞUBAT 2003
Yıl 2003'tü ve Amerikalılar, diktatör Saddam Hüseyin'i devirmek için...
Irak'ı işgal etmek üzereydi.
Time dergisinin savaş muhabiriydim.
Kuzeydeki çatışmaları takip etmek için gönderilmiştim.
Beni buraya neyin çektiğinden emin değilim...
ama muhabirliği ve haber takip etmeyi seviyordum.
- Geliyor. - Nereye gideceğiz?
Bu sığınağa mı?
Acele edelim.
Avustralya'nın küçük bir kentindendim ve bu, benim için çıkış yakalama fırsatıydı.
30'lu yaşlarımdaydım ve savaş, henüz macera duygusu demekti.
Daha mutlu olamazdım.
Hadi be!
Çok yakına düştü.
- Bir dahakine siper almaya çalış. - Tamam.
İlerideki gözcü bir havan topunun daha geldiğini düşünüyor.
Nereye?
Elime kamera aldığım ilk gündü.
O zamandan beri elimden düşürmediğim küçük, yıpranmış bir Handycam'di.
Yüzlerce saat çekim yaparak kendi savaşımı filme kaydettim.
Kayıtlarımda sanırım nihayet paylaşmaya hazır olduğum bu öyküyü buldum.
Gece devriyesinde bu adamla ileri cepheye gitmek ister misin, Tom?
De ki eminim şahane bir öykü çıkardı, ama gitmemeyi tercih ederim.
Mick'e sorsana, o ister mi.
Güveneceğim bir adamla gitmek isterim...
ve bu adama da çok güveniyorum.
Burada otururken bu adamlarla aynı riskleri alıyoruz.
Aramızda bir fark yok. İstediğimiz kadar müdahil olmayalım.
Ne kadar muhabir olsak da, ne kadar muhrip güç olmasak da...
şu havan topları için fark etmiyor.
Hemen dibindeyiz.
Saddam Hüseyin ve oğulları 48 saat içinde Irak'ı terk etmelidir.
Bunu reddetmeleri askeri çatışma sebebidir.
Tüm yabancı uyruklular, muhabir ve gözlemciler dahil olmak üzere...
derhal Irak'ı terk etmelidir.
Şu anda bir koyun kamyonunun kasasındayız.
Sınır kasabası Şemşamel'den ayrılıyoruz.
Irak ordusunun cephe hattına yaklaşmak için iki saat yol gideceğiz.
Savaşın patlak vermesine üç, dört gün kaldı diye düşünüyoruz.
O yüzden herkesten önce oraya ulaşmayı deneyeceğiz.
Sevgili vatandaşlarım, şu sıralarda...
Irak'ı silahtan arındırmak, halkını özgürleştirmek...
ve dünyayı büyük bir tehlikeye karşı savunmak için askeri operasyona başladık.
Geceyi burada, Irak bombardımanı altında geçirdik.
Bush'un halka sesleniş konuşmasını...
ve esasen savaş ilanını haber aldık.
Iraklıların hepsi Saddam'ın laik rejiminden memnun denemez.
Ancak, onun Amerikan karşıtı davasını destekliyorlar.
Amerika'yı seviyorum.
Birden...
tam arkamızda, güvenli olması gereken bir bölgede...
canhıraş bir patlama oldu.
İşler çığırından ne zaman çıktı emin değilim...
ama bu taşra yolunda başlamış olmalı.
Bir muhabir bombalı araç ya da intihar bombacısı tarafından öldürüldü.
Burada uzun süre kalmak iyi fikir olmayabilir.
Arkama döndüm, çimenli bir arazide...
ateş topunu ve tüten dumanları gördüm.
Onu görünce içimde bir şey değişti.
Vahşetini, zalimce şiddetini görünce.
O an hafızama kazındı.
Ölen adamın cesedini toplayıp memlekete gönderirken içime yerleşti.
Sonra güneye, Irak'ın başkentine gittim.
Sevgili vatandaşlarım...
Irak'taki ana muharebe harekatı sona ermiştir.
Irak Savaşı'nda Birleşik Devletler ve müttefiklerimiz galip gelmiştir.
GÖREV TAMAMLANDI
Bağdat'a ilk geldiğimde, henüz iyi zamanlarıydı.
Amerikan işgalindeki şehir...
iyi günler göreceğine ve Iraklının normal yaşamına dönebileceğine dair...
hala umut taşıyordu.
Henüz çiçeği burnunda bir muhabir olarak gözüm yılmıştı.
Uzun süredir orada bulunan yüzlerce muhabir vardı.
Geç kaldığıma, dalgayı çoktan kaçırdığıma inanıyordum.
Savaş bölgesinde olmak aptal durumuna düşmekten daha az korkutuyordu beni.
Ama Time dergisinin ofisinde diğer yazar ve fotoğrafçılarla...
yaşadığım için şanslıydım. Bunlardan biri Yuri Kozyrev'di.
Kardeş gibi olacaktık.
Merhaba.
Iraklı personelimiz ailemiz gibiydi.
Başımızda huysuz dahi Ali vardı.
Vicdanlı ofis yöneticimiz Ömer vardı.
- Selam, Mick. - Ve de çevirmenim Nathan.
CİA senin fotoğrafını çekmemi istedi.
Basın toplantılarının ve...
demeçlerin ötesinde neler olup bittiğini çözmekti işimiz.
Benim gözüm kulağımdılar.
Kendi başımıza deliliğin sınırlarını zorlayan kardeşlerdik.
Vasiyetimi yazacak vaktim olmadı.
Beni hep tehlikeli yerlere götürüyorsun.
Bir şeylerin yolunda gitmediğini fark etmek fazla sürmeyecekti.
Başarılı bir Irak görüntüsü şimdiden dağılmaya başlamıştı.
- İnsanlar sinirli ve öfkeli. - Bir umutsuzluk havası hakim.
...uzaktan kumandalı patlayıcı düzeneği...
devriye gezen ABD askerlerinin geçişini bekleyen birileri ateşledi.
Bu araçta bir delikanlı öldü.
Bizim eve yakın bir kontrol noktasındaki gergin bir Amerikan askeri ateş etmiş.
Öldüğü sırada ağabeyi arabada yanındaymış.
Koduğumun Amerikalılarına söyle, kardeşimin kanı yerde kalmayacak.
Çok büyük bir şey yapacağım.
Kardeşimin canını aldılar! Hayatını çaldılar!
İnsan onun yaşadığı ihanete uğrama duygusunu anlıyor.
Yalnız da değildi.
Iraklıların öfkesinin geri planında...
Amerikalılara karşı silahlı direniş oluşuyordu.
Başlangıçta küçüktü.
Vur-kaç saldırıları, çatışma ve yollarda bombalamalar.
Ama sonra büyük bir patlama mahallemizi sarstı.
BAĞDAT AĞUSTOS 2003
Oraya doğru giderken, ne olduğunu bilmiyordum.
Ta ki görene dek.
- Bombalı araç mı? Neydi? - Evet, bombalı araç. Ürdün büyükelçiliği.
Çekme! Çekme!
- Michael Ware. - Sanırım az önce bir şey oldu, Michael.
Evet, Steve.
Bağdat'taki Ürdün büyükelçiliğine...
intihar saldırısı yapıldı.
En az bir ya da iki bombalı araç kullanıldı.
Ürdün büyükelçiliğinin ön cephesi tamamen yıkıldı.
Çok sayıda yaralı var ve ölenler oldu.
Şu anda kaos hakim, Steve.
Ne çekiyorsun? Ölenleri niye çekiyorsun?
Şu anda bir ceset daha çıkarıyorlar.
İnsanlar çok gergin.
Bağdat'taki ilk intihar saldırısı bu.
Daha öncekilerle mukayese edilemeyecek bir şiddet eylemi.
Kim yaptığını kimse bilmiyordu, ama cin şişeden artık çıkmıştı.
BASIN TOPLANTISI BM MERKEZİ
Bağdat'taki BM merkezinin bombalanmasında...
en az 20 kişi öldü ve 100 kişi de yaralandı.
Saldırıyı üstlenen olmadı.
Sanırım takıntı yapmaya bu sırada başladım.
Bu saldırılar öyle karanlık, öyle menfurdu ki.
Nasıl olur da böyle bir şey yapabilirler, kalplerindeki ne korkunç bir azimdir...
düşüncesine takılmıştım.
Orada bir yerde, karanlıkta pusuya yatmışlardı.
Korku bir virüs gibi şimdiden yayılmaya başlamıştı.
Şehirden şehre, birlikten birliğe.
Yol bombalamalarıyla bilinen bir taşra otobanında...
külüstür bir araçtaki çocuk benzininin bittiğini söylüyor.
Çalışmıyor. Benzin bitti.
- Benzin yok. - Benzin mi yok?
- Kablo var. - Şurada kablo var.
- Yerden kablolar çıkıyor. - Buradaki mavi.
Şu kayanın arkasında! Çekil!
Yere yat!
Bombayı o mu yerleştirdi, yoksa arabası...
gerçekten mi çalışmıyor, bilmek imkansız.
Böylesi bir savaşta herkes şüpheli, herkes masum olduğu kadar da suçluydu.
İndir şu kafanı yere!
Yok, bayım. Vallahi, yok.
Yok, gerçekten çalışmıyor.
Bağdat'ta bombalı bir araç en az 10 kişiyi öldürdü ve çok sayıda yaralı var.
Asıl hedef bir polis karakoluydu.
Görünmeyen düşmanla savaşan Amerikalılar kontrolü kaybetmeye devam etti.
Kenardan izlemek zordu.
Bu adamları tanımak...
ne için savaştıklarını anlamak için bir şekilde daha fazlasını yapmalıydım.
İsyancılarla görüşmek için...
çizginin diğer tarafına geçerken kendime bunu söylüyordum.
Aylarca...
kuzeni ya da eski asker arkadaşı...
silah bırakmamış olan birini aradım.
El yordamıyla ilerliyordum, ama zamanla işe yaradığını gördüm.
Güvenlerini kazandıkça, gerillalar aralarına girmeme izin verdi.
Bana verdikleri bu amatör kayıt onlara ulaştığımın kanıtıydı.
Muhtemelen o savaşa ait ilk isyancı videosuydu.
Roketatar timi ilk tepenin arkasında bekler.
Havan topu timi ikinci tepenin.
Plan anlaşıldı mı, kardeşlerim?
Bir, iki, üç, sonra patlama gerçekleşiyor.
İşte başlıyor.
Bir, iki, üç.
Vur.
Hadi.
- Fuat, sesli mi bu video? - İnşallah, öyle.
Onur sahibi her Iraklı mücahit...
ülkesini ve namusunu savunmalıdır.
İster Arap, ister ecnebi hiçbir gücün...
Irak'ı fethetmesini ya da yeniden inşa etmesini istemiyoruz.
Allah yardımcınız olsun mücahitler.
Allah.
Komutanım, şuradaki bütün Amerikalılara saldırdık.
Neyi havaya uçurdunuz?
Ana mühimmat deposunu ve çevresindeki zırhlı araçları.
- Aferin. - İki kere vurdum.
Aferin, aslanlar.
- Allah yanınızda olsun. - İnşallah.
Bu insanları tanıyordum ve bu kayıttan dolayı kendimi kötü hissettim.
Gerçekten savaştıklarına dair kanıt sunmalarında ısrar edince çekmişlerdi.
Bir süre sonra, izlemekle kalmayacaktım.
Gece yaptıkları gizli buluşmalara beni de götürmeye başlayacaklardı.
Benim nefesim bu.
Ben çekiyorum çünkü.
Korkutucuydu.
Kendimi bu gerillaların eline teslim etmiştim.
Amerikalıların peşinde olduğu ve benim ulaştığım adamların.
Dost muyuz, yoksa beni öldürecekler mi, bilmiyordum.
Galiba bunun çılgınlık olduğunu biliyor, ama kendimi alamıyordum.
Bu bizden bir mesajdır.
Allah şahidimdir ki, Irak toprağında Arap, Müslüman, Iraklı...
var olduğu sürece rahat yüzü göremeyecekler.
Bir aracın bagajında gözlerim bağlı getirilmiştim bu ahıra.
Ülkemizi kurtarmamız lazım.
Son şehide kadar işgale direnmekten vazgeçmeyeceğiz.
Bir süre sonra buluşmak yetmeyecekti.
Beni ve Yuri'yi bir saldırıya götürmekte ısrarcı oldular.
Sıkı korunan Bağdat Havaalanı'ndaki Amerikan üssünün yakınındaydık.
Onlar Amerikalıları hedef alırken suçluluk hissetmiştim.
Kefiyeni versene.
Bismillah, neden?
Yüzüm görünsün istemiyorum, kardeş.
Tek düşünebildiğim karanlıkta helikopter pilotlarının...
her şeyi görebildiği videolardı.
İsyancılar huzursuzluğumu fark etmişti.
"Merak etme" dediler. "Biz bunu hep yapıyoruz."
Hazreti Muhammed, cihat kıyamete kadar sürecek demişti.
Biz de Amerikalılar vatanımızdan gidene dek cihat ilan ediyoruz.
Bir dakika.
Çek elini. Çekil.
- Ne yaptım? - Çekiyorsun onu.
Amerikan uçağı nerede?
Uçak!
Bu adamlar ülkesini işgalciden kurtaran...
vatansever olarak görüyordu kendini.
Ama döktükleri onca kana rağmen...
cihadı intihar saldırılarıyla vermiyorlardı.
O başkasının işi demişlerdi bana.
Onların bile korktuğu başka birinin.
Ebu Musab el-Zerkavi adlı adamın.
Zerkavi sırra kadem basmıştı.
Hakkında çok az şey bilinen bir gizemdi.
Hapiste radikalleşmiş Ürdünlü bir militandı.
Afganistan'da eğitim kampı vardı ve Irak'ta bilinmeyen bir yerde...
ülkeyi dize getirmeyi bekliyordu.
Neredeyse bir yıldır buradaydım.
Evimizde Noel tatili hazırlıkları yapmıştık.
Mutlu Noeller!
- Bir, iki... - Bir, iki, üç.
Ama ailemiz dağılmak üzereydi.
Ömer oğlu Kutab'ı severdi. Ben de Ömer'i severdim.
Birkaç gün sonra, durduğu yerden birkaç bina uzakta...
Ömer silahla vurulacaktı.
Mutlu Noeller, Ebu Jack.
Mutlu Noeller, Ömer. Ebu Kutab.
Ebu Kutab.
Savaş bir anda yanımıza ulaştı.
Bizi bulmuştu.
Ömer'in ölümü yüzünden çok mutlu olduğumuz o evden ayrıldık.
Sıkı korunan bir otele sığındık.
Tüm dünya Zerkavi'yi gördüğünde, ben o oteldeydim.
O sayfaları okuyan o, dediler.
Önünde, yerde duran Nicholas Berg.
Zerkavi'nin kaçırdığı Amerikalı genç müteahhit.
Adım Nick Berg. Babamın adı Michael.
Annemin adı Suzanne.
İki kardeşim var, David ve Sara.
Philadelphia yakınlarındaki West Chester, Pennsylvania'da oturuyorum.
Bizden ceset dışında bir şey alamayacaksınız.
Tabut ardına tabut gelecek.
Ve böyle öldürülecekler.
Nicholas Berg'in...
hunharca katledilmesinin...
gerekçesi olamaz.
Hiçbir gerekçesi yok.
O gün sanki tüm savaş durmuştu da dehşet her şeye egemen olmuştu.
Zerkavi savaşı kızıştırıyordu.
Sonra otelde bir gece geç saatte, olay bayağı kişiselleşti.
Zerkavi'nin aracısı elinde bir DVD kapımı çaldı.
Emirler emiri "Bunu kafire ver" diye buyurdu dedi.
En başından beri, Zerkavi başyapıtını filme çekiyormuş.
Savaşın akışını ebediyen değiştirecek şeyi.
Ve artık hazır olduğundan, bana iletmişti.
Bu Irak'taki intihar eylemlerinin ilk filme çekileniydi.
Eylemi çocuklar yapıyordu.
Burada yaşamıyla ilgili kararını açıklıyor.
Bir Amerikan kontrol noktasına saldırmadan önce...
karanlıkta çekilmiş törenle vedalaşıyor.
Hasretimin seli
Gidiyorsunuz hepiniz Ve geri dönmeyeceksiniz
Hepsi bu işte. Bir düğme sadece.
Dualarınızda bizi unutmayın. Sizi özleyeceğiz.
Bu batılı muhabir, Iraklı İslamcı isyancıların kendisine gönderdiği...
korkunç videoyu izliyor.
Aman tanrım! Bunu görmemiştim.
Time muhabiri Michael Ware, batı karşıtı militanların aracısı olarak...
bıçak sırtında yürüyen bir profesyonel.
İster şanslı olduğumu düşünün, ister talihiz olduğumu.
Kimsenin önünde açılmayan bir fırsat penceresi açıldı önümde.
Burada gördüğümüz şey, Zerkavi'nin terör örgütünün...
bir Amerikan konvoyuna saldırısı.
Önceden konumunu almış kameraman bombanın nerede patlayacağını biliyor.
İntihar eylemcisi şoför, konvoyun önünü kesip bombayı patlatıyor.
Zerkavi'nin iletişim kampanyasının ince düşünülmüş bir ayağı bu...
ve onu yeni küresel cihadın yıldızı haline getiriyor.
Böyle bir yüzü izlemek...
ve bir iki güne öleceğini bilmek etkileyici bir durum.
Olacakları biliyor ve hoş karşılıyor.
Onların gücü burada. Bunu sık sık bana söylemişlerdir.
"Size karşı en büyük avantajımız bu.
Siz ölümden korkuyorsunuz, bizse korkmuyoruz."
Niye bana gönderdi hiç bilemiyorum.
İsyancıların içine girip çıkan...
yabancı olmamdan kaynaklanmıştır.
Onu ya da adamlarını tanıdığını bildiğim savaşçılar vardı.
Öyle bir adamın beni seçmesi, düşünülemeyecek denli kapsamlı.
Bu konuda akıl yürütmek zihne zarar.
KAÇIRILAN DOKUZ MÜTEAHHİT
Bir şekilde beni kendi savaşına suç ortağı yaptı diye hissediyordum.
Artık geri dönüşü yoktu.
HEPSİNİN BAŞI KESİLDİ
Amerikalılar savaşın kontrolünü kaybediyordu.
Önce bazı çöl bölgeleri kaybedildi.
Sonra otobanlar.
Kahretsin!
Pusu var!
Ta ki en sonunda ABD, Bağdat'ı kaybedene kadar.
Bağdat'ın göbeğinde...
Hayfa Caddesi, Amerikalılar için cehenneme dönmüştü.
Dün gece devriye gezen iki asker daha burada öldürüldü...
ve savaşın bittiği açıklamasından beri en çok kayıp verilen 24 saat oldu.
Askerler ara sokaklarına isim takmıştı: "Üstün Cesaret Geçidi"...
ve "Roketatar Pasajı."
Çocukların bile onlarla savaştığı bir yerdi.
Yuri ile ailesini Felluce'de hava saldırısında...
kaybetmiş olan bu çocukla burada karşılaşmıştık.
İsyancılar arasındaki amcası getirmiş.
Hadi, Hammudi.
Gel buraya.
Bu tarafa bak.
Hayfa Caddesi'ni iyi biliyordum.
Oranın isyancı komutanıyla, en azından onun işine geldiği sürece arkadaştık.
Savaşta insanın isteyebileceği en iyi türden arkadaş.
Sakla onu. Kameralara ateş ediyorlar.
"Resmimi çek," dedi.
- "Kapalı," dedi. - Yüzüm filmde görünsün istemiyorum.
Bu o. Arkadaşım. Kimliği belli olmasın diye çekemiyorum.
Artık Iraklı mücahitlerin kontrolündeki...
Hayfa Caddesi'nde ilerliyoruz.
Bunlar isyancılar.
Amerikan güçlerine ve geçici Irak hükümetine karşı...
savaşan gerillalar.
Burası çatışma bölgesi mi?
Evet.
Çatışma bölgesi. Sivillere kapalı. Yasak bölge.
Bir Amerikan birliği bölgeye girdi.
Zırhlı savaş araçları mevzi aldılar.
Normalde ne zaman Amerikan askeri bu bölgeye girse...
isyancılar saldırıyor.
Dur.
Benim elim yapmıyor. Allah'ın eli bu.
Tekrar.
Birkaç yüz metre ötedeki bir üsse havan topu atıyorlar.
- Göndereyim mi? - Gönder.
Çıkar.
Gidelim!
Bölge, Zerkavi'nin kendi için istediği bir ganimetti.
Önce adamlarını birer ikişer gönderiyor. Sonra ikişerler, üçer dörder oluyor.
Bir süre sonra haberi geldi.
Zerkavi, Hayfa Caddesi'ni ele geçirmişti.
İsyancı komutanı arkadaşım oranın kontrolünü kaybetmişti.
Kendi gözümle göreyim diye beni alması için birini göndermiş.
Zerkavi, Bağdat'ın göbeğinde Manhattan'ın merkezi kadar bir bölgeyi...
ele geçirmişti.
İleri. Devam, devam.
- Bu. - Neresi?
Cadde boyunca Zerkavi'nin siyah bayrakları ve savaşçıları var.
Bir tane daha.
Ateş edip aracı yakacaklar.
- Gerçekten mi? - Vallahi!
Bulvar boyunca bir tur attık.
Başka bir tane daha.
- Devam et. - Dur.
Bir sürü mücahit var.
Sonra bizi fark ettiler.
Zerkavi'nin adamlarından biri bordürden indi...
ve el bombasının pimini çekerken aracımızı durdurdu.
Bu kadar kayıt yapabildim.
Bu noktadan sonrası bölük pörçük anılar.
Kalabalık bir grup cihatçı arabamızı sardı, uzanıp beni dışarı çıkardı...
ve çekiştirip yerlerde sürüklediler.
Videolarda gördüğüm gibi başımı keseceklerdi.
Saçının arkasından tutuyorlar, kesmeye başlayınca çığlık atıyorsun.
Sonra bacaklar titriyor.
Görüntüler zihnimde dolaşıyordu.
Bir flamanın altında duruyordum, yanımda eli bıçaklı bir adam bekliyordu.
Derken arkadaşımın beni aldırmak için gönderdiği adam konuşmaya başladı.
Zerkavi'nin adamını beni öldürürlerse, bölge için savaşmakla tehdit etti.
Böyle bir şeye değmezdim. Zerkavi'nin adamı da biliyordu.
İstemeye istemeye beni arabanın içine itelediler.
Bitmişti.
Ama bir bakıma, asla bitmeyecekti.
Sonraki üç gün yatak odamdan çıkmadım.
Ne zaman arabaya binsem, midem bulanıyordu.
Yüzüme jileti yaklaştırıp tıraş olmaktan hala nefret ediyorum.
Çoğu insan böyle bir şeyden sonra Irak'tan ayrılırdı.
Bilmiyorum. Hiç aklıma gelmeyen bir düşünceydi.
Belki de o noktada, işin peşini bırakmam için...
artık çok geçti.
Neredeyse hastalıklı biçimde...
Zerkavi'nin habisliğinin boyutlarını daha çok öğrenmeye can atıyordum.
O muzır idiyse, benim hevesim de sapkınlaşıyordu.
Karanlık Zerkavi mefhumu zihnimi terk etmiyordu.
Ve Zerkavi de hiç uzakta değildi.
İki bombalı araç.
İntihar saldırıları devam ediyordu. Kapımıza dayanmıştı.
- O geliyor. - Geliyorlarsa, hazır olmak istiyorum.
Dışarı silahla çıkamazsın.
Silahla çıkmıyorum.
Geri çekil. Geri çekil!
Avustralyalıyım. Amerikalıyım.
Muhabirim.
Burada yaşıyorum!
Amerikalılar bıkıp usanmadan Zerkavi'yi arıyordu.
O ise savaşın kontrolünü eline geçiriyordu.
FELLUCE KASIM 2004
Artık Bağdat'ın batısındaki Felluce şehrini o yönetiyordu.
İsyancıların kalesi olan şehri.
Amerikalıların şehri geri almaktan başka çaresi yoktu...
ve bunun için 10.000 kişilik bir güç oluşturdular.
Nihayet Zerkavi'nin adamları savaşıyor...
ve ABD ordusunun gücüne meydan okumaya cesaret ediyordu.
Bunu kaçıracak değildim.
Yürü git.
Uyurken fotoğrafımı çekmedin mi sen?
- Çektim. - Yürü git.
Irak özgür ve barışçıl bir toplum olacaksa...
ülkenin bir kısmı suikastçı ve teröristlerin yönetimine bırakılamaz.
Suçluların yakasını bırakmayacağız.
Ya öldürecek ya tutuklayacağız.
ABD komutanları karamsar bir öngörüde bulundu.
Sokak savaşları, Vietnam'dan beri en ağır çatışmalar olabilir.
Amacımız Felluce'yi Irak halkına geri vermektir.
Bu şehri terörist ve suçlulardan temizlemek durumundayız.
O şehirde gözümü korkutacak hiçbir şey yok...
çünkü sizler yanımdasınız.
Temas mı kurdunuz, bitirin işini.
Elinizdeki en güçlü silahla işini bitirin.
Manga komutanları, askerlerinizden sorumlusunuz.
Savaş alanında neredeler bileceksiniz.
Aralarında dalaşırlarsa, tepelerine binip derslerini vermenizi bekliyorum.
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Siz de benim gibi olmalısınız.
Oraya intikal ediyorsunuz, birbirinize destek oluyorsunuz.
Bu şehre beraberce giriyor ve beraberce çıkıyorsunuz.
Dua edelim.
Cennetteki Babamız, bize korkan bir ruh değil...
cesur ve sağduyulu bir ruh verdiğini söylüyorsun.
Senden bugün bu askerlere...
bu görevi tamamlayacak cesareti vermeni diliyorum.
Savaş alanına girdiklerinde her birini koru.
Hepsi birlikte dönmemize izin ver.
Aziz ve mübarek adınla, amin.
Felluce şu tarafta, millet.
Selam, Jack. Baban konuşuyor, evlat.
Felluce'deki savaşa gidiyorum.
Seni seviyorum oğlum.
Şehre giren ilk Amerikan birliğiydik.
Diğerleri kaçmışken burada kalan Zerkavi'nin intihar savaşçıları...
hızla etrafımızı sarmıştı.
Vuruldum!
- Dayan. - Nick?
- İyiyim, dostum. - Tamam, hazırsın.
Hatırladığım şeyler şimdi tuhaf geliyor.
Delikanlıların yüzleri ve kendimi nasıl da yaşlı hissettirdikleri.
Nerede o?
Takım komutanı Teğmen Meeno bir ofiste çalışıyormuş.
- Orada! - Siktir!
Ve Başçavuş David Bellavia...
çarpışmanın ortasında 29. doğum gününü kutlamak üzereydi.
Her yerinde!
- Tam madalyalık! - Üstün cesaret aleti!
- Üstün cesaret penisi! - Roketatar yarası ya da benzeri.
Nerede oldu bu?
Doktor, toparlar, değil mi?
Evet, iyileşecek.
Diğer Amerikan birlikleri şehrin girişinde takılıp kalmıştı.
Savaşarak ilerledikçe, daha çok tek başımıza kalıyorduk.
O sokaklara geri dönmeli...
askerlerin ele geçirdik sandığı o hayalet evlerden geçmeli...
ve pusuya yatmış savaşçılara dikkat etmeliydik.
Muharebe hasar tespiti yapabildiğimiz için...
şanslıyız, zayiat verdirdiğimizi biliyoruz.
Ellerinde ne var biliyoruz. Ve o silahları yok edebiliriz.
BAŞÇAVUŞ DAVİD BELLAVİA
Plan budur. Birazdan yola çıkıyoruz.
Bu yerleşkeye giriyoruz. Altı ya da sekiz kişi var.
- Burada mı? - Yok, şu tarafta.
Bize bulaşmaya çalıştılar. Çocuklar henüz bulamadı onları.
Biz girmeden önce, şu tanklarla döveceğim orayı.
Dur. Adamların mevzi alsınlar. Açıkta durmayın.
Zerkavi'nin altı intihar cihatçısı...
birkaç binada köşeye kıstırılmıştı.
Hava da karardığından, hiç şansları yoktu.
O bina vurulur vurulmaz, şuraya geçeceğiz.
Buradan çıkacağız ve bu yönde saldıracağız.
Adileri şu tarafa zorlamak istiyorum, kaçacak olurlarsa tanklar önlerini kessin.
Gidelim! Birinci manga, şuradan zorlayın! Şuraya çıkın!
Alfa mangası! Şuraya çıkın!
Siz saldırırken, Bravo mangasındaki son adamı şu noktada istiyorum.
Biz burada iyiyiz.
- Benim hatam, Bravo. - Birinci kat emniyete alındı mı?
Birinci kat güvenli. Giriyoruz.
Bravo'nun son adamı, şu noktayı tut.
- Bravo? - Buradayım.
Daha ilk evden, cihatçıların fazla uzakta olmadığını anlamıştık.
Silahlarınızı yukarı doğrultun. Orada kalın.
Tamam, Bravo. Manga dağıl.
Sağa git, sola git.
Hadi.
Arkada bir kapı var. Açık.
- Açık. - Küvette kan var.
Arama saatler sürdü. Karanlıkta tek tek her ev.
Son bir eve girmiştik.
Tuzak kurmuşlar. İki metreden pusuya düştük.
Kurşunlar duvarları deliyordu.
Hey! Bu ne be!
- Şarapnel yedim... - Buraya zırhlı araç istiyorum!
- Vuruldun mu? - Bana zırhlı araç gönderin!
- İyi misin? - İyiyim.
- Vuruldun mu? - Ben iyiyim.
Avantaj, Zerkavi'nin adamlarındaydı.
Çatışarak sokağa döndük.
- Geri gel! - Deniyorum. Karşımda birileri var!
Çıkalım buradan. Gidelim.
Yuri!
Yürü hadi!
Yok lan ölmek burada!
- Vurulan oldu mu? - Kimse vurulmadı!
Her şey birden çığırından çıktı. Burnumuzun dibinden ateş açıldı.
Biri oraya dönmek zorundaydı. Biri onları öldürmek zorundaydı.
Ben peşlerine düşeceğim.
Başçavuş Bellavia'ydı bu.
Gitmek istiyorum.
Adam burnunun dibinden ateş ediyor.
- Biliyorum. - Kalmak mı istiyorsun?
- Ben kalacağım. - Gebertelim şunları.
Bir çavuş onunla gitti. Ben de onları takip ettim.
Geliyorsun. Yürü, geliyorsun.
Bellavia ikisini koridorda öldürdü.
- Kimsin? - Mick!
- Kimsin? - Mick! Muhabir olan!
Sonra içeriye zorladı.
İzini kaybettim. Gece görüşsüz kör bir halde...
ve ölü dolu evde tek başımaydım.
Sonra sessizlik oldu.
Ne silah sesi, ne çavuşun sesi.
Bir şey olmuştu.
Dışarıda bekleyen diğerlerinin yanına döndüm.
- Duyan var mı beni? - Evet!
Bir, iki kişi daha lazım! Çavuş Bella'dan ses çıkmıyor!
Pauly ve biri daha garajın sağındalar.
Garajın sağında!
Çavuş Bella ve biri daha içeri girdi.
Ve sesleri çıkmıyor.
Evin içinden bir haberiniz var mı?
- Yok. - Ses kesildi birden.
- Hiç iyi değil. - Umarım yaralanan yoktur.
Zor geçen dakikalardı.
- Ne oluyor bilmiyorum. - Önce 10. Sonra 20 dakika.
Bellavia yaşıyor mu bilmeden.
Öylece oturamazdım. Durup izleyemezdim.
Yardıma ihtiyacı olabilirdi.
Sesini duyabilecek miyim diye kapıya kadar koştum.
Sonra içeriden bir ses geldi.
Biri sesleniyor.
- Nereden? - İçeriden.
- Duymuyorum. - Ben duyuyorum.
Çavuş Bella?
Hayattaydı.
Evin içinde sürünmüş...
kimisiyle göğüs göğse çarpışarak, Zerkavi'nin beş adamını öldürmüş.
- Bella. - Evet, dur.
6 numara ile konuşman gerekiyor.
- Ne istiyor? - Rapor.
Bize beş metreden ateş eden üç piçi hakladım!
Hepimiz afallamıştık.
Ama sanırım Bellavia o evde bir şey bulmuştu.
Kendisinin de hiç bilmediği bir yönünü.
Tamam. Çıkıyoruz!
- Hey, dayan. - Evet.
Oraya dönmemi gerektirecek bir durumum yoktu.
Ama gidecek başka yer de yoktu.
İçeride bulduğum şeyse ölümü artık umursamadığımdı.
Altı günlük şiddetli çarpışmalardan sonra...
ABD güçleri Felluce şehrini bu gece ele geçirdiğini bildirdi.
Artık Felluce'nin %70'i ABD ve Irak güçlerinin kontrolünde.
Amerikan ateş gücünün ezici bir güç gösterisiydi.
Felluce savaşı bitmek üzere.
Hatalı bir zafer duygusuydu.
Zerkavi bu savaşla kendi gücünü göstermişti.
Adamları ihtişamlı bir nispet gösterisiyle ölmeye can atıyordu.
Ve Zerkavi'ye ölümüne sadakatleri giderek güçleniyordu.
BATI IRAK, 2005
Şu ana kadar Zerkavi ülkenin büyük kesimini kontrolüne almıştı...
ve İslam devleti vizyonunu...
hayata geçirmek için giderek daha da barbarlaşıyordu.
ZERKAVİ KAYDI
Zerkavi'nin dünyaya hiç göstermek istemeyeceği görüntülerdi bunlar.
Arabada tuttukları bir adamın akıbetini açıklayan ilanı yapıştırıyorlar.
Amerikalara bilgi vermekle suçlanan adama...
ölüm cezası verilmişti.
Allah yolunuzu açık etsin.
Allah muzaffer kılsın.
Devam et.
Çekil, hacı.
Hacı biraz uzak dur.
İlerleyin lütfen!
Gel, geçebilirsin.
Yöntemleri El Kaide için bile ürkütücüydü.
Usame bin Ladin'in yardımcısı Zerkavi'ye aşırı şiddeti gemlemesini tavsiye etmişti.
Geri çekil.
Aldırmadı onlara.
Zerkavi'nin üst düzey askeri yetkililerinden birinin...
sabit diskinde bulundu bu film.
Videoları bana, önceleri Zerkavi'ye katılıp sonra o terör şebekesinden...
ayrılmayı tercih ettiğini bildiğim isyancılar getirdi.
Bir gün amirlerine tekmil verirken, adamın beynini dağıtmışlar.
Giderlerken biri diğerine sormuş...
"Sence Mick onun bilgisayarını ister mi?"
Ben masumum.
Hırsız ve yağmacıların pinyata gibi asıldığı söyleniyor.
Zerkavi'nin dünyası, içindeki herkesin...
onun çarpık gerçekliğinin mahkumu olduğu tasavvur edilemez bir dehşetti.
Henüz gitmediğim tek yer Zerkavi'nin iktidarının tam kalbi olan...
kendi İslam devletini biçimlendirdiği Anbar isimli bölgeydi.
Ramadi de karanlık başkenti olmuştu.
Benim gibi bir yabancı için yasak bölgeydi.
Girebilmenin tek yolu, orada konuşlanmış Amerikan birliklerine katılmaktı.
Komutanlarının...
"kıyma makinesi" dediği bu cehennemde hayatları için savaşıyorlardı.
Siktir!
Çatışmalar o kadar kötüydü ki...
Amerikalılar sadece şu tek yolu açık tutmak için mücadele ediyordu.
Üstünde beş ücra ABD karakolu vardı.
Askerin dış dünyayla tek bağlantısı bu can damarıydı.
Kuşatma altında deniz piyadeleri olduğunu duymuştum.
İdare merkezi diye bilinen bir mıntıkada...
ne pahasına olursa olsun durumu korumaları emredilmiş.
Selam.
Cam seviyesinin altında kalın. Ortalık keskin nişancı kaynıyor.
Burası nasıl bir yer?
İyidir.
Pencereden baksana.
- Baktın mı? - Evet.
Nasıl bir yer görüyorsun.
İçeri geliyorum!
Buradaki ikinci görevlerinde olan Uzman Onbaşı Jose Taseco...
Gebert şunları badi!
...ve Onbaşı Nathan Buck.
40 milimetreliği ateşlemek için onay almaya çalışıyorum.
Ramadi'ye geldiğimizde, daha çıktığımız ilk devriyede temas oldu.
Çıkan ilk devriyeydik.
"Bu ne ya?" durumu yani. İnanamadım bile.
İçeri gel, doktor.
Tüfeğime dikkat et.
Dur ben bir bakayım.
Üç deniz piyadesi, bir sıhhiyeci kaybettik. Bizi kötü etkiledi.
Başınızı dik tutun. Sonuna kadar zorlamaya devam.
Bir kişi kaybettiniz diye moralinizi kaybetmemelisiniz.
Tüm müfrezeye ve bölüğe yayılıyor sonra.
Yani oraya çıkıyor...
iyi askerlik yapıyor ve geri dönmek için elden geleni yapıyoruz.
Kanlarını da yerde bırakmıyoruz.
Burada kazanan yok, imkansız bir görevi olan delikanlılar var.
Zerkavi'nin savaşçılarını dışarı çıkarmak için küçük devriyeler yem olarak...
sokaklara gönderiliyor.
Amerikalılar sayıca az.
İhtiyaç duyulan askerin ancak üçte biri mevcut.
- Ne görüyorsun? - Şu evde!
Hangi ev?
- Damda Kaleşnikoflu nişancı! - Hangi ev?
Kontrol et şurayı.
Yaşlı bir adam sadece.
Tam karşıdaki şu ev. İki katlı olan.
- Tercüme lazım, komutanım. - Duvarda.
Bizim mi, Zerkavi'nin mi propagandası?
İki tane var.
İkisi de var.
Ben şu eczaneyim. Şu eczane.
Şu eczanenin sahibiyim.
- Güzel. - Şu eczanede çalışıyorum.
Nerede çalıştığın umurumda değil.
Bilmiyorum.
Senin dükkanındaydı. Bu dükkan senin değil mi?
Bayım, ben şu eczanede çalışıyorum.
- Şu eczane... - Sen burada mı çalışıyorsun?
Albay Kelly, hangi yönde...
Yani şimdi sen...
O eczanede çalışıyorsan, niye buradasın?
- Arkadaşımla konuşuyordum. - Humvee'lerin nasıl patlatıldığını mı?
Yok, ben eczanede çalışıyorum.
Dükkanını kapa.
Kapa dükkanını.
Bu dükkanı da, o dükkanı da kapa.
Dediğimi anladın mı?
- Eczaneyi kapat? - Evet. Sen de bunu kapat.
Taşkınlık yaparsan, seni öldürürüm.
Dükkanını kapadıktan sonra bu adamı kelepçeleyelim.
Burada hareketlilik oldu.
Yüzünü duvara dön.
Kapa gözlerini.
İlk takım, hareket ediyoruz.
Bana telefon numaranı ver.
Kötü adamı görürsem, sizi ararım.
- Bizi arayacaksın? - Arayacağım.
Kötü adamı görürsen?
Görürsem sizi arayacağım.
Ben seni ararım.
Hadi!
Kımıldama, piç!
Çabuk!
- Girin içeri. Gidelim. - Burada bir tane yakaladık.
Kaldır şunları.
- Taşları kaldır! - Kaldır taşları!
- Evet! - Hey, geri çekil.
- Yap hadi... - Çatıya dikkat et.
Taşları kaldır!
Gözaltına alalım hanzoyu.
Tamam, komutanım.
Deniz piyadeleri için bu şehirde hiçbir şey pek göründüğü gibi değil.
Telefonu, kabloları ve plastik borusu olan bir aile babası.
Bomba imali için gerekli tüm malzeme.
Ellerinde barut kalıntısı var.
Nasıl o renge dönüştü görüyor musun? Partiküllerle.
Adam kesinlikle son birkaç saat içinde silah ateş ediyormuş.
Ne oldu?
100 metre kadar aşağıda, iki adam gizlice bize bakıyor.
İki ya da üç kez tekrarladılar.
Nasıl bir gündür bu?
Ramadi'de sıradan bir gün.
Onbaşı Buck ve Taseco ile devriye dönüşü...
başka bir Amerikan devriyesini korumak için bir çatıya çıktık.
Gözünüzü açık tutun. Ve siper alın, tamam mı?
Biri kımıldar ya da bize bakarsa, ne yapacağınızı biliyorsunuz.
Bizim bu mevkiye bakıp duran biri oluyor hep.
Hareket et. Sabit durma.
- Vay. - Vay be!
Hay cezanı versin.
- Nereden geldi gördün mü? - Tam karşımdan.
Vay canına.
- Piçler tam burada. - Etrafımızda hareket ediyorlar.
Siktir! Hareket gördüm.
- Nerede? - Şu binada biri var.
- Tam şurada. 50 metre ötede. - Bir saniye dur.
- Orada biri var. - Bir, iki, üç.
Hay canına yandığım!
Evet, işte!
- Hadi be! - Piçler hala orada, dostum!
Kalbim.
Burada çok uzun kaldık.
Çoktan uzamak lazımdı buradan.
Zerkavi'nin adamları etrafta dolaşırken, eve sadece 200 metre kadar kalmıştı.
Hey! Millet!
Will!
Hangi cehennemde o piç?
Toplan, Benny! Gidelim!
- Gidelim! - Gelin lan.
Gidelim, moruk.
İçeri girin!
- Gidelim. - Toparlanın!
Tamam, iyiyim. İlerliyorum.
Bu ne be?
Adamı mı bırakacağım mı sandın, piç? Şuraya gidin!
Neydi bu ya?
Bugün bir buçuk saat...
Sünni isyancılar Ramadi şehrindeki iki ABD karakoluna saldırdı.
Militanlar Ramadi'nin ana caddesinde çatışmaya girdi.
Çatışmalar her gün daha da şiddetleniyor.
Bu askerler her gün üsten ayrılırken, geri dönmeyebileceklerini biliyor.
Zerkavi, Amerikalıların gitmesini istiyordu.
Onun için varlıkları bir hakaretti.
Patlayıcı yüklü bu çöp kamyonu, OP Hotel adlı ABD karakoluna gidiyor.
Patlama olur olmaz hayatta kalan bir astsubay...
koşup silah sistemlerini tekrar mevzilendirdi.
Silahlar etrafa dağılmıştı. O çocuklar orada gömülü kaldı.
ASTEĞMEN JOE WALKER
Önce güvenliği tekrar sağladı.
İkincisi adamlarımızı yaralı toplama noktasına taşımaktı.
Sıhhiyecimiz yaralılarla ilgilendi.
Sonra cephane takviyesi yaptı ve atış alanlarını belirledi.
Mevkiyi tutabildik.
Müteakip bir baskın bekliyorduk, bizi ele geçirmeye çalışacaklardı.
Çocuklar mevkilerini aldı, ateş etmeye devam etti ve direndi.
Vardıktan birkaç hafta sonra bombalandılar.
Asteğmen Joe Walker ve emrindeki 30 küsur adamı.
O günden beri saldırıya uğramadıkları bir tek gün geçmemiş.
- West Point'li misiniz komutanım? - Hayır.
Güney Carolina'da Wofford College adlı küçük bir okulda okudum.
Ve...
11 Eylül'den sonra bu işe karar verdim.
O günden beri tam gaz devam ediyorum.
Güneye bakan gözetleme noktası.
Güneyden temas çoğunlukla ya küçük silahlardan oluyor...
ya da oteli dürbünle izleyenler ve filme çekenlerden.
Bunlara silahla karşılık verilir.
Bu sığınağı sevdim.
- Yer ayırtabilir miyiz acaba? - Tabii ki.
Ramadi'den gayrimenkul alalım.
Şu anda tam girme vakti, piyasası düşükken.
Fiyatlar tavan yaptığında, acayip kazanırız.
Evet.
- Ciddi olalım o zaman. - Evet, ciddi bir durum, Yuri.
Laubalilik vakti değil.
Hadi oradan.
Saldırıya uğradıktan sonra yaptığımız eklemeyi göstereyim.
Bizim taburun keskin nişancılarını otelin çatısında bir noktaya yerleştirdik.
2000 metreye kadar 360 derecelik bir alanı gözetleyebiliyorlar.
Buradan 1400 metreye kadar teyit edilmiş ölüleri var.
Çok etkililer yani.
İşimize çok yarıyorlar.
Evet.
- Arkadaşlar. - Komutanım.
Gün aşırı roketatar saldırısı yapıyorlar bize.
Keskin nişancıları 360 derece tek nöbetçi yapıyoruz.
Bekle ve keçileri kaçır oyunu.
Sonraki saldırı ne zaman olacak?
Geçmek bilmiyor.
Amerikalılar için Irak'ın hiçbir yerinde savaş buradaki kadar kanlı değildi.
Temmuzdan beri bu müfrezede sekiz yaralı, altı ölü verdik.
HUZUR İÇİNDE YAT. 15 EKİM 2005. EL YAPIMI BOMBA.
15 EKİM 2005'TE ÖLDÜ. UNUTULMADIN.
Bütün manga ve takım komutanlarım yaralandı.
Bir ara bölüğümüzün %70'i yoktu.
Sabit savunmadayken, oturup vurulmayı bekliyorsun.
Silahlar temizlendi, dolduruldu.
Her gün bir mücadele.
Herkes hayatta kalma modunda. Herkes memlekete dönmek istiyor.
Aklını oynatacağın şeyler gördüm.
Topyekun çatışma olacak. Ve çocuklar orada top oynuyor olacak.
Köşeden daha çok adam çıktı.
- Aynı adam mı? - Bir çocuk ve bir kadın.
- Çocuk ve kadın... - Aynı adam ve bir adam daha.
Kadın ve çocuk, Zerkavi'nin savaşçıları ilerleyebilsin diye...
canlı kalkan olarak kullanılıyor.
- Uyarı atışı yap. - Binanın içinde mi?
- Uyarı atışı! - Uyarı atışı.
Tamamdır.
- Emşi! - Uyarı atışı.
Geri çekiliyorlar.
Emşi!
Ahmaklar!
- Şuradaki başka biri mi? - Nerede?
- Hayır... - Evet, öyle.
Uyarı atışı.
Adam hareket ediyor.
- Şurada. Kaleşnikoflu keskin nişancı. - Dikkat. Eğilin.
Saddam Camisi'nin kuzeyinden Kaleşnikof ateşi.
Çöp kamyonu mu dedin?
Çatal kavşakta çöp kamyonları.
- Vurayım mı? - Evet. İndir. Ateş serbest.
Yaklaşmalarına dahi izin vermeyin.
Şuradan biri ateş ediyor şimdi.
- Bir şeye ateş ediyorlar. - Nedir, görebiliyor musun?
Görüntü aldın. Ateş serbest.
Sindirme ateşi.
- Geberin pislikler! - Sindirme ateşi.
Ateşle karşılık ver. Sindirme ateşi. Dikkat.
Ateş!
Sakin olun ve mevkilerini bildirin bana.
Anlaşıldı. Beş kişi var...
Birimlerin dikkatine. Güneyden gelen çöp kamyonları...
buraya ulaşmaya çalışıyorlar.
Gördüğün aracı yok et.
Kuzeydoğudan duman yükseliyor.
Şehirdeki beş ABD üssüne de aynı anda saldırıldı.
Zerkavi'nin adamları koordineli kitlesel saldırı düzenliyor.
Siktir!
Dikkatli ol!
Gece çökerken bitmişti.
Amerikalılar saldırıyı püskürtmüştü.
Ama yine de tehdit mevcuttu.
Zerkavi'nin adamları geri dönebilirdi.
Her an.
Büyük resmi düşünmeye çalışıyorum...
ama adamların vurulunca ya da öldürülünce...
at gözlüğüyle bakmaya başlıyor, buradan nefret ediyorsun.
Buradaki herkesten.
İyi insanların kontrollerini kaybettiğini...
tutunamadığını görebiliyordum.
Zerkavi artık Usame bin Ladin gibi arananlar listesinde...
ve Amerikalılar başına 25 milyon dolar ödül koydu.
Yine de en kutsal camilerden birini yok ederek savaşını sürdürüyor.
Iraklıları birbirine düşürerek uzun süredir planladığı...
iç savaşı körüklüyor...
ve ülkeyi bir benzerini daha görmediği bir katliama sürüklüyor.
Bu onun en büyük mirası olacaktı.
Yıllar süren takibin ardından, Amerikalılar nihayet Zerkavi'yi...
Bağdat'ın kuzeyinde küçük bir çiftlik evinde gece uyurken buldu.
HİBHİB KÖYÜ HAZİRAN 2006
Gelen son dakika istihbaratını değerlendiren...
iki F-16 havalandı ve 225 kiloluk bir bomba bıraktı.
Sonra bir tane daha.
Irak'ın en çok aranan adamı öldü.
Terör örgütü lideri Ebu Musab el-Zerkavi'nin yeri bulundu.
Ebu Musab el-Zerkavi öldürüldü.
Artık Zerkavi öldürüldü.
Bu zalim adam artık kimseyi öldüremeyecek.
Sokaklarda kutlamalar var.
Ebu Musab el-Zerkavi adlı cani şeyh...
artık yok. Bu gece öldürüldü.
Bağdat polisi neşe içinde ve...
"Zerkavi, bugün nerede? Terörist şimdi nerede?" diye şarkılar söylüyor.
Galiba bir adam ancak bu kadar uzun süre bu kadar çok aranabilirdi.
Ama daha bitmediğini biliyordum galiba.
Adamları savaşmaya devam ettikçe onun kutsal savaşı da devam etti.
Ortaya attığı fikir onunla ölmeyecek denli güçlüydü.
"Yüreğin kimi karanlık odaları bir kez açılmaya görsün...
bir daha kapatılamaz."
Buradan dönen bir asker böyle bir şey yazmıştı.
Zerkavi'nin bir çoğumuza bunu yaptığını biliyordum.
Amerikalılara, Iraklılara...
bana.
Ruhumuzdaki hiç farkında olmadığımız gizli kovukları göstermişti bize.
BAKUBA'NIN GÜNEYİ NİSAN 2007
Ruhumdaki en karanlık yeri burada keşfettim.
ABD devriyesi teröristlerin barındığı bu köye saldırdı.
Bir mermi çınladı.
Bizi koruyan çatıdaki askerler...
bir adamın silahla koştuğunu gördüler.
Nerede o?
Kim ateş etti?
Şu tarafa gitti, ama hala buralarda.
Şurada! Tam şurada!
- Destek verin. - Rod, bu tarafa gel.
Söyle ellerini havaya kaldırsın.
Kaldırmazsa tekrar vurulacağını söyle ona.
Söyle adama ellerini kaldırsın, yoksa vurulacak.
Arkadaşlar, destek verin.
Uzak dur ondan. Güzel.
Eller!
Silah nerede?
Biraz geri git.
- Git geri biraz. - Tamam.
Şu tarafı tutun.
Ölüyor bu adam, dostum.
Adam ölüyor.
- Silah var. - Nerede?
- Orada başının gerisinde. - Tamam.
Şu bahçeye çekin onu. Hadi.
- Anlaşıldı. - Kibble, tut çek şunu. Hadi.
Ne haber? Nasıl gidiyor?
- Pek iyi değil ha? - Evet.
- Yakaladık. - İşi bitik, oğlum.
Nedir o?
- Silah vardı orada. - Aldık.
Tamam.
Bu herifçioğlu nereden çıktı, gördün mü?
- Yolun doğusundan, doğru mudur? - 50 metre doğudan.
- Ne durumda? - Ölmek üzere, söyle onlara.
Çatıya adam koy. Bahçede olmanız gerekiyor.
- İyi bir çatı yok etrafta. - Yok ki...
- Çatı yok burada. - Düz bir çatı var.
Beyler, güvenliği sağlayın.
El Kaide'ye çalışıyor, komutanım.
Dikkat.
Burada iki şarjör daha var.
İşte ölüyorsun, moruk. Değdi mi şimdi buna?
- Neresinden vurulmuş? - Nereden bileyim ya.
Baş, muhtemelen kol altı.
- Evet, kan geliyor. - Bakmamı istiyor musun?
- Yok... - İyi misin?
- Fark etmez. - Minimum müdahale yap.
Minimum ama...
Ameliyat et demiyorum sana.
- Kahretsin! - Tamam, gel buraya.
Ailesiyle konuşalım.
Niye ölmüyorsun ki.
Doktor geliyor. Doktor bakar.
- Dikkatli ol. - Hiç istemem şimdi...
Salak ya.
İyileştir demiyorum sana, ama bakman gerekiyor.
Şöyle bir bakıver, doktor. Faydası yok. Değmez de zaten.
Şimdi öldü. Nefes almıyor.
- Nefes almıyor mu? - Evet. Öldü.
Evet, öldü.
Üzerinde kimlik var mı?
- Yok. Üstünde iki şarjör vardı. - Ceplerine iyice baktın mı?
- Baktım işte. - Örtüsü olan var mı?
Çarşaf falan getirin.
Kimlik var mı, moruk?
Kimlik gibi bir şeyin varmış.
Gözünüz dışarıda olsun.
Olur öyle, titrer.
Hadi bakalım. Bravo.
Ölmedi mi daha?
Hala titriyor mu?
Evet. Bir süre durmuştu. Öldü sanmıştım.
Nabız var mı?
Komutanım, beyni görünüyor adamın.
Yani yaralı tahliyesi istemiyorsanız...
Yok. Öldü herifçioğlu.
O can çekişirken, duyabildiğim sessizliğimdi.
Tek yapmam gereken bir şey söylemekti, herhangi bir şey.
Sadece boğazımı temizlemek...
Ona vermeleri gereken tıbbi yardımı askerlere verdirmek için.
Ama yapmadım. Oluruna bıraktım.
Sadece titriyor ve kasılıyor. Nabız yok.
- Yaşıyor gibi. - Yok.
Belki de içim o kadar katılaşmıştı. Askerlerinki de.
Yaşanan onca vahşet ruhlarımızı ağır ağır köreltmişti.
Ama korkarım durum bundan da kötüydü.
"Sadece ölüler savaşın sonunu görür," derler.
Hepimizin içinde yaşar ve keşfedilmeyi bekler demek midir bu?
Velhasıl, Irak'ta neredeyse yedi yıl geçirdim...
ve bir daha savaşa gitmemek üzere ülkeme döndüm.
Zaman aldı...
ama kendimle, gördüğüm şeylerle barışmayı bir şekilde öğrendim.
Son saldırı başladı.
Ve de yaptığım şeylerle.
Ancak meçhul bir yerde ve unutulmuş bir zamanda...
tahmin dahi edemeyeceğim bir adama dönüştüğümü asla unutmayacağım.